donderdag 26 mei 2016

Len(t)efeest #2: het kleedje

"Mama, ik heb vannacht gehuild," zei ze, de ochtend na haar Len(t)efeest.
"Waarom, liefje?" vroeg ik. "Omdat het voorbij is!"




Daarmee verwoordde ze exact wat wij ook voelden: dat het een supertof feest was, met heel mooie woorden en gebaren van de familie, dat er een geweldige sfeer was, mooi weer, een prachtig versierde tent, lekker eten, toffe cadeautjes ... Kortom, een heel fijn samen-zijn en een geslaagde manier om te zeggen: ik ben nu een groot meisje! We genieten nog elke dag na!

Wat er ook was, was een heel mooi kleedje, al zeg ik het zelf. Een testkleedje waar ze in zwom (maat 5 jaar, lengte 8 jaar voor mijn ultrasmalle 7,5-jarige) en een stofkeuze en paspelcombinatie van dochterlief waar ik het niet echt mee eens was, deden me het ergste vrezen, maar kijk ... niets is minder waar: ik ben 100 % tevreden van het resultaat. En belangrijker nog: zij ook! Die blinkende oogjes, daar doe je het toch voor? Een kind dat straalt, vind ik de mooiste manier om dankbaarheid te tonen.




Een wolkenstofje dus, met een frambooskleurige satijnen paspel: een contrast dat het kleedje achteraf bekeken echt wel nodig had. Voor het patroon vertrok ik van Tinny Returns van Straight Grain. Het werd de versie met aangeknipte mouwtjes en een cirkelrok, want oh ja, het zwiergehalte is hier nog steeds een maatstaf voor succes. Ik haalde Ans handleiding voor 'geïmproviseerde plooitjes' erbij voor het voorpand. Die lap met plooitjes deed me dan weer besluiten om de halslijn aan te passen, een beetje zoals Lily in Stof voor Durf-het-Zelvers 2. De V-vormige neklijn komt dan weer van Once Upon a Party van IeneMiene, het patroon dat al overgetekend klaar lag en lange tijd de grootste kanshebber was om het te schoppen tot Len(t)efeest-outfit van dochterlief. Haar liefde voor plooitjes was echter minder groot dan de mijne en klant is koning (al smokkelde ik dus wel andere plooitjes binnen, ha!). De paspel liet ik over de hele hals- en neklijn doorlopen - blij dat ik dat al eens geoefend had bij het testkleedje!




Uiteindelijk zorgden een strakke deadline en vooral de redenering 'ik kan toch echt geen maat 4 jaar naaien voor een bijna 8-jarige' ervoor dat ik het patroon van het testkleedje gewoon aan beide zijnaden een halve cm versmalde (in totaal 2 cm dus) en dat bleek de perfecte oplossing te zijn. Om alles nog wat feestelijker te maken, waagde ik me aan een onderrok in tule. Blijkbaar moet je daar helemaal niet zo'n waaghals voor zijn - of was het beginnersgeluk? -, maar daarover vertel ik nog wel een andere keer.




Zo, kleedjesgewijs lijken me dat meer dan genoeg details. Nu laat ik me nog even helemaal gaan in de foto's ...








  







Dans, lach, fluit,
zing, schommel,
huppel, spring ...
... de wereld in!

Len(t)efeest - 5 mei 2016


Oh ja, lentefeesten zijn een echte aanrader: hadden we geweten dat ze 'ik ben al groot, ik doe het zelf wel' zo flink ging toepassen, dan hadden we het een jaar eerder gevierd! *


Patroon: Tinny Returns van Straight Grain Patterns, met een rijtje improvisational pleating, een vleugje Once Upon A Party van IeneMiene en een snuifje Stof voor Durf-het-Zelvers 2 van Griet De Smedt.
Stof: Peri Sky C35 uit de Landscape-collectie van Michael Miller.
Satijnen paspel en blinde rits: Veritas.
Frambooskleurige cardigan: K3 - JBC.
Schoentjes: Rondinella.
* Hier in het Leuvense gebeurt dat pas in het tweede leerjaar.

zondag 15 mei 2016

Len(t)efeest #1: raamtekeningen

Een eerste berichtje in de reeks over het Len(t)efeest, oftewel het Lentefeest van Lene (heb je 'm?) ...

Ik volg creatieve duizendpoot Anke (van onder meer Ankepanke Design, Fun Font Shop, Daily Anke, Window Drawing ...) al geruime tijd op Instagram. Daar lanceerde ze een paar weken geleden een oproepje voor (buitenlandse) bloggers om een paar raamtekeningen te testen. Dat zag ik wel zitten! En mijn blogje uit Vlaanderen was blijkbaar buitenlands genoeg voor haar. ;-)


raamtekening.nl


Wij hebben hier eigenlijk al jaren raamstiften in huis en elk seizoen laat ik de kinderen daar wel eens mee tekenen, dus de buren zijn hier wel wat gewoon qua raamtekeningen, maar voor een keertje mochten ze niet helpen! Toen ik een keuze wilde maken uit het uitgebreide aanbod van tekeningen (niet alleen van de hand van Anke zelf, maar ook van andere ontwerpers, dus iedereen vindt er wel iets naar z'n zin), kwam ik namelijk op een idee: ik zou er paar uitkiezen in het thema van het Len(t)efeest! Ik koos uiteindelijk voor een feestelijke banner* en de dierenset (want daar zat een koala bij en dat is Lenes lievelingsdier).

*Speciaal voor mij creëerde Anke zelfs een nieuwe banner, in verschillende formaten en met meerdere lettertypes bij, zodat je zelf kan bepalen wat je nodig hebt. Hoe leuk is dat, om een echte ontwerper inspiratie te kunnen bieden!

Waarom ik die raamtekeningen zo graag eens wilde uittesten? Ik kan toch zelf (een beetje) tekenen? Wel, net daarom! Een tekening maken op een A4'tje is nog wel wat anders dan een tekening op een groot raam hoor. En verder: zou het echt zo simpel zijn als het lijkt?

Twee dagen voor het Len(t)efeest had ik nog enorm veel te doen en stond een raamtekening echt niet bovenaan het to do-lijstje, maar ik had er wel veel zin in die avond (en 'avond' is helaas het sleutelwoord voor de crappy foto's hieronder).

Ik printte de banner en de koala eerst uit. Het leuke is dat je verschillende formaten krijgt, zodat je kan werken met alle mogelijke oppervlakken, van een kleine vaas tot een groot schuifraam. Je krijgt ook een gewone versie en een gespiegelde, afhankelijk van aan welke kant van het raam je tekst leesbaar moet zijn. Daarna plakte ik de bladen waar nodig aan elkaar (voor de naaisters / gebruikers van pdf-patronen onder ons heeft zoiets geen geheimen meer) en dan plakte ik de tekeningen op de buitenkant van het raam. De fietsers die passeerden, keken wel een beetje raar, moet ik zeggen. ;-)




Eerst leek het tekenen niet zo eenvoudig door het dikke glas, maar eens ik doorhad dat ik gewoon heel goed op dezelfde hoogte moest blijven kijken, zodat een lijn ook werkelijk een lijn bleef, was het een fluitje van een cent om de banner te tekenen. Dan begon ik vol goede moed aan de letters, maar eerlijk gezegd: ik heb het al snel opgegeven om de geprinte letters te gebruiken. Gelukkig ben ik als linkshandige een expert in spiegelschrift en bootste ik zelf het mooie lettertype gewoon na.




Toen volgde de koala.




En nog één. En nog twee. Het werd leuker en leuker ...




... dus liet ik me maar helemaal gaan en maakte er een echt feestje van (in de late uurtjes, vandaar de donkere foto). Je hoeft je dus niet helemaal strak aan de tekeningen te houden. Ik deed dat eerst wel, maar deed er daarna gewoon m'n eigen ding mee.


Helaas hebben wij aan de voorkant van ons huis niet zo'n fotogeniek uitzicht. :-(


Iedereen die aankwam op het feest, had het meteen over ons mooi versierde raam, tof eh!




Anke, ik wacht vol ongeduld op meer koala-tekeningen in het aanbod (want laat dat nu net iets zijn dat ik niet zo goed kan tekenen)! ;-)


Boodschap van algemeen nut: binnenkort kan je ook krijtstiften kopen in de webshop van "Windowdrawing.com / Raamtekening.nl, maar ik kocht de mijne, een Edding 4095 Chalk Marker, bij De Banier. Je vindt ze ook in de Ava, denk ik. En bij Hema vond ik eerder al een witte chalkboard marker en setjes met vier kleuren van raamstiften (dat zijn degene waar de kinderen mee aan de slag mogen).


Ik mocht deze raamtekeningen van Windowdrawing.com / Raamtekening.nl gratis uittesten (dankjewel, Anke!), maar wat ik hier schreef is uiteraard 100 % mijn eigen, ongecensureerde mening!

woensdag 20 april 2016

Saigon Simple

Het leek me eerder Not So Simple, een rokje voor mezelf maken uit een boek met tienerpatronen, maar dat Saigon Simple-rokje kroop in m'n hoofd en bleef daar zitten. Ik vond het om te beginnen al een beetje belachelijk om het boek te kopen, wegens noch tieners, noch mensen met tienermaten* in huis, maar het was sterker dan mezelf. De snit van dit rokje vond ik meteen supertof, dus ik wilde het echt graag voor mezelf maken.

* Bij nader inzien zou meneer lielebeesje daar toch wel onder kunnen vallen, dus het boek wordt nog niet te ver weggelegd!




Ik had een paar weken nodig om zowat 37 rokjespatronen de revue te laten passeren en te kijken of ik die kon aanpassen, maar uiteindelijk verbreedde en verlengde ik gewoon het originele patroon (ik ga jullie het aantal centimeters besparen, maar het waren er veel, slik!) en dat bleek een heel goede keuze te zijn. Het is mijn meest gedragen rokje ooit, dus het is een schande dat het hier nog niet eerder verscheen.




Ik maakte het rokje uit een petrolblauwe wol, die ik ook al gebruikte voor mijn eigen designertas. Om de effen vlakken wat te breken, werkte ik de zakjes en de naden vooraan af met een siersteek.




Ik heb er al spijt van dat het een winterse versie is, want nu gaat het toch eventjes in de kast moeten blijven, vrees ik.




Over het boek: well done, Eva, dat smaakt naar meer!


Patroon: 'Saigon Simple' uit het boek 'Urban Style by Eva Maria' van Eva Goris.
Petrolblauwe wol: The Fabric Sales.

vrijdag 18 maart 2016

Susanne Inspiration Day #5 - Compagnie M.

"Susanne ... Susanne ... Susanne, ik ben stapelgek op jou!" Sinds de eerste keer dat Marte het over haar nieuwe patroon had, zit ik met dat liedje in m'n hoofd. En gelukkig bleek dat ook de waarheid!


Deze sneak peek op Instagram kreeg volgens mij de meeste likes ooit (in mijn geval dan eh)!


Blij als een kind was ik, toen ik hoorde dat er weer testersavonden zouden komen en dat ik mocht meedoen. Het was echt supergezellig, ik leerde weer vanalles bij, er werd eindeloos getetterd (ook toen we al lang klaar waren, want die cardigan zit echt in een wip in elkaar!) en ik kwam thuis met een geweldig tof 'golfke'. Even een sfeerfoto:




Ik ging voor de versie met gedubbeld voorpand en paspel. Even leek dat een vrij onmogelijke keuze te worden zonder al te veel 'foefelare', maar met een beetje geduld en gezond verstand was dat helemaal niet nodig en werd alles toch netjes afgewerkt (en dus was ik best wel fier dat ik mijn steentje kon bijdragen aan die optie van het patroon).




Eens je je cardigan aan hebt, komen je handen niet meer uit je zakken, zalig!




Ik mocht trouwens ook de kinderversie testen, joepie!






Lene is ook dolblij met de zakjes: extra plaats voor jaszakschatten!




Bij de versie van Lene liet ik de binnenstof terugkomen aan de zakjes. Dat zit niet in het patroon, maar is ook echt niet moeilijk. Nu is het boordje omgeslagen, maar door het terug te slaan zorgen we hopelijk voor extra lang draagplezier.





Je ziet het niet echt op de foto's, maar ik heb de tip van Marte gevolgd en zowel bij mijn cardigan als die van Lene de zomen en het beleg vastgezet met een siersteek, geen tweelingnaald nodig!


Oh ja, nog even een blik achter de schermen: het was geen gemakkelijke fotoshoot buiten, met een dochter die totaal-niet-in-the-mood was en een zoon die ... nou ja, die wel. ;-)



Je kan de patronen onder andere aankopen in de webshop van Compagnie M. Tot het einde van deze week krijg je daar met de code SUSANNE10 een mooie korting!




Wil je nog meer Susannes zien? Neem dan zeker een kijkje op de blog van Marte, want naast haar eigen versies, zie je er nog heel wat van de andere deelnemers aan de Inspiration Days!


Marte, dankjewel voor je zalige patronen en de leuke avond!


Patroon: Susanne Cardigan for Teens & Women - for Kids - Compagnie M.
Oudroze glamoursweat: Cas & Nina.
Zilveren elastische paspel: Hexagoon.
Turquoise sweaterstof en bruine tricot: Pauli (UWYH, flink van mezelf!).
Liedje: Suzanne - VOF de Kunst.
Foto's binnen: papa - foto's buiten: meneer lielebeesje en ik.

zaterdag 5 maart 2016

Multifunctioneel verkleden: zwarte piet of clown?

Zolang er her en der in het land nog een carnavalsstoet plaatsvindt, mag ik hier wel schrijven over verkleedkleren, toch?

In november is er traditiegetrouw een grootouderfeest in de derde kleuterklas. Drie klasjes vol glunderende kleuters voeren een toneeltje op voor de oma's en opa's, leiden hen fier rond in hun klasje en verwennen hen met koffie en koekjes. Het thema van het feest was Sinterklaas (net als bij Lene twee jaar geleden trouwens) en Thias kreeg de rol van één van de pieten toebedeeld. Natuurlijk zeggen de juffen dat je niets moet kopen om hen te verkleden, maar ik had zin om de verkleedkoffer nog eens aan te vullen, volledig 'uwyh' (use what you have) welteverstaan.




Ingrediënten: twee van de vreselijk-om-te-verwerken-maar-ideaal-voor-verkleedkleren stofjes uit de voorraadkast (tiens, dat groene heeft eerder al eens voor verkleedkleren gediend), véél elastisch garen om te smocken en het boek Stof voor Durf-het-Zelvers 2 (tiens, boek 1 heb ik ook al eens gebruikt om verkleedkleren te maken).




Ik gebruikte de patronen van de losse broek en de trui voor de outfit van piet en een restje witte katoen voor de kraag. Flink op de groei gemaakt, dacht ik zo, want verkleedkleren mogen wel eventjes meegaan (als in: binnen een paar jaar mag dat even goed een kniebroek zijn voor piet), maar dat valt serieus tegen ...


Je ziet het goed, schminken deden ze niet (en dat vind ik ook helemaal niet erg),
maar die kraag eens deftig hangen waren ze toch ook vergeten. ;-)


Spiekpietje kon natuurlijk niet ontbreken!


Gelukkig konden we de outfit bij carnaval al opnieuw gebruiken, want een clowntje zat ook nog niet in ons assortiment. De kraag werd vervangen door een rode neus en klaar was Kees Lene!




Multi-inzetbare verkleedkleren en kinderen die het 'verkleedgen' geërfd hebben, daar kan ik echt blij van worden!
(Van slechte foto's daarentegen ... dat is hier eigenlijk helemaal niet blog- of Instagram-waardig, maar als ik moet wachten tot die koters van mij nog eens goesting hebben in een fotoshoot, dan zijn het zeker vijgen na Pasen carnaval!)


Blauw stofje: The Fabric Sales.
Groen stofje: Pauli.
Wit katoentje: zolderschat, ook al gebruikt voor een Mara blouse voor Lene.

vrijdag 15 januari 2016

Dino Dude (snelle naaisels #3 - pin it & make it)

Aan dit berichtje vallen niet veel woorden vuil te maken, behalve:

  • Thias is hopeloos benadeeld ten opzichte van Lene als het op naaisels van de mama aankomt.
  • Zoonlief kreeg een paar maanden geleden al een nieuwe winterjas, maar er was geen sjaal of muts in huis te bekennen die daarbij paste.
  • Tot vorige week was dat ook helemaal niet erg en wilde hij er zelfs geen aandoen naar school, maar de aangekondigde winterprik gaf me net dat noodzakelijke duwtje om achter de naaimachine te kruipen.

Et voilà, een cirkelsjaal en een beanie!




Conclusie van de zoon: heel mooi, maar de muts is te dun en de sjaal is te dik. Zucht. Hij went er wel aan. Of ik maak er nog een paar.




Zelfs assorti met de glijbaan!


Cirkelsjaal (1 en 2) en beanie zijn ook te vinden op mijn Pinterest-borden, dus eigenlijk is dit ook een Pin it & make it!




Handleiding cirkelsjaal: onder meer dit gastblogje van Lobke (Leuke Wereld) bij Liesellove, al doe ik het in elkaar zetten liever zoals bij De Creaties van Tine.
Patroon beanie: slouchy beanie hat, een gratis patroon van Heidi & Finn.
Dinotricot: Dino Dudes van Michael Miller, ooit gewonnen met een giveaway van The Fabric Fairy bij Made by Rae.
Oranje en groene fleece: dekentjes uit de Ikea resp. het Kruidvat.

woensdag 6 januari 2016

Mmm ... speculaasgranola!

Ik schreef al eerder een berichtje over hoe ik mijn granola het liefst maak, maar natuurlijk doe ik dat niet elke keer op dezelfde manier. Met de Sint in het land werd het ook weer speculaastijd en dus paste ik het recept een beetje aan. Tijdelijk, dacht ik, maar ik vind dit echt zo lekker dat het wel eens een blijvertje zou kunnen worden. Speciaal voor Karen post ik hier even het recept. ;-)




Ingrediënten voor één volle bakplaat:
  • 175 g mix van noten: bij speculaas hoort natuurlijk amandel, dus ik nam voor ruim de helft amandel en vulde aan met hazel- en walnoten
  • 350 g havermout: ik haalde eens havervlokken in de natuurwinkel, in granola is dat echt nog véél lekkerder dan gewone havermout
  • 50 g mix van pitten en zaden; bij ons: zonnebloempitten en chiazaadjes
  • 5 eetlepels kokosolie: ik gebruik niet-geraffineerde kokosolie
  • 2 à 3 eetlepels speculaaskruiden, onder andere te vinden bij Delhaize, maar ook eenvoudig zelf te maken
  • een flinke scheut agavesiroop (of honing of ahornsiroop of een andere zoetstof naar wens)
  • eventueel: een vijftal gehakte (medjool) dadels
  • eventueel: verkruimelde speculaasjes

Bereiding:

  • Verwarm de oven voor op 200° C.
  • Hak de noten. Dat kan met de hand, maar ook in de blender of met het hakmolentje dat bij je mixer zit (van dat laatste ben ik een grote fan).
  • Voeg de havervlokken, de pitten en zaadjes toe.
  • Voeg de kokosolie, de speculaaskruiden een flinke scheut agavesiroop toe.
  • Voeg indien gewenst gehakte dadels toe.
  • Meng alles goed door elkaar, hier moet je je handen vuil maken!
  • Spreid alles uit over een bakplaat. Je kan deze eerst invetten of met bakpapier bedekken, ik gebruik zo'n siliconen bakmatje dat ik gewoon moet afwassen en dan kan hergebruiken.
  • Zet de bakplaat in de oven gedurende 20 à 25 minuten op 200° C. Roer om de vijf minuten alles eens goed om, vooral aan de randen.
  • Laat afkoelen en bewaar in glazen bokalen.

Ik eet mijn granola 's morgens het liefst met witte yoghurt en vers fruit. Als ik daar geen tijd voor heb, vervang ik het vers fruit al eens door een lepeltje (bosbessen)confituur. En op zondag mag het al eens iets meer zijn, dan verkruimel ik een speculaasje erover. Mmmm ...

Ik heb trouwens nog nooit iets gebakken met zo'n lekkere geur, die twee dagen later nog steeds in ons huis hangt, dat is hier echt zalig binnenkomen nu!




Smakelijk!